Bioscoopbroek



Ik werd wakker van mijn vriendin, die vloekend en tierend voor de kledingkast stond. ‘Ik heb helemaal niets leuks om aan te trekken vandaag,’ riep ze. 'Je hebt genoeg,' mompelde ik, om me vervolgens nog een keer om te draaien.

 

Het was zaterdagmorgen, de dag waarop we naar het naar het Oscarweekend van het Parool gingen. Er stonden vijf genomineerde films op ons programma die we achter elkaar zouden kijken. ‘Helemaal niet!’ zei ze, Terwijl ze het ene na het andere kledingstuk uit de kast trok, om het vrijwel meteen weer terug te gooien. Het leek wel alsof ze niet alleen genomineerd was voor een Oscar, maar ook nog eens torenhoog favoriet. Maar dan wel een favoriet voor wie geen enkele topontwerper een op maat gemaakte jurk had geleverd. 'En jij helpt me ook al niet.'

Mijn hoofd verscheen weer boven het dekbed. 'Waarmee zou ik je dan moeten helpen?'

'Met iets leuks uit zoeken dat ik aan kan doen.'

'Maar je zegt net dat je niets leuks hebt, hoe kan ik je dan helpen?'

 

Ze stampvoette de slaapkamer uit. Ik stond op en stapte onder de douche. Daarna trok ik een lukraak gekozen broek en shirt aan en stapte de woonkamer binnen. Mijn vriendinnetje zat in een spijkerbroek en een trui op de bank. 'Ik moet echt nieuwe kleren,' zuchtte ze.


Door de ochtendkou fietsten we naar de Vijzelstraat. Om half elf doofde het licht in de bioscoopzaal voor de eerste keer. De rest van de dag zouden we in het pikkedonker doorbrengen.

 




Reacties

Commentaar
Jouw naam/bijnaam
Website url
E-mail
Hou mij op de hoogte
Ik wil op de hoogte gehouden worden
Dit is een verplicht veld