Kleingeld


Toen ik mijn pasje voor de scanner hield klonk er een ander geluid dan ik gewend was, ik keek op het display en zag dat mijn saldo te laag was om met de bus mee te mogen. Opladen kon niet meer, waardoor ik genoodzaakt was om al mijn zakken te legen op zoek naar genoeg kleingeld om een kaartje te kopen, terwijl de mensen achter mij zich als uitgerangeerde slangenmensen langs de blokkade die ik opwierp wurmden en een plaatsje zochten. Ik had net genoeg geld bij me en zocht een lege stoel en ik zag de overige passagiers geërgerd naar me kijken. De hele rit staarde ik zonder te kijken naar buiten, door ramen die zo beslagen waren dat ik er toch niets door had kunnen zien. Op het treinstation aangekomen wilde ik mijn kaart opladen maar bij het eerste apparaat werd mijn pinpas geweigerd en dus liep ik naar de volgende, waar ik van het zelfde laken een pak kreeg en ook bij de derde kon ik geen geld op mijn kaart zetten. Ik keek op het bord waarop stond aangegeven welke treinen er hoe laat vanaf welk perron zouden vertrekken en zag dat het 07.50 uur was. De dag moest nog beginnen en buiten regende het.


Reacties

Commentaar
Jouw naam/bijnaam
Website url
E-mail
Hou mij op de hoogte
Ik wil op de hoogte gehouden worden
Dit is een verplicht veld