Fazant


Er stond een fazant op het hek dat het weiland afsloot van het fietspad waarover ik reed. Ik had mijn oordoppen niet in omdat ik vond dat fietsen zonder muziek rustiger zou zijn, ik mijn hoofd zo leeg kon maken en me meer bewust zou zijn van het moment. Ik was, kortom, mindfull bezig en ik moest denken aan dat ik een aantal jaren geleden op aanraden van een psycholoog een cursus Mindfullness volgde, waarin één van de opdrachten was om elke dag iets heel bewust te doen. De meesten kozen voor tandenpoetsen, koken of aankleden, ik stond in de stad stil voor verkeerslichten in plaats van waar mogelijk door rood licht te fietsen. Dat beviel me uitstekend.
Ergens moeten mijn gedachten zijn afgedwaald, want ik schrok van een geluid dat ik niet kon thuisbrengen. Toen ik om me heen keek zag ik de vogel op het hek staan en ik wist dat het een fazant was omdat mijn oma vroeger een opgezet exemplaar in haar woonkamer had staan. Ik heb nooit gevraagd waarom dat was, misschien had mijn opa of één van mijn vaders broers (mijn vader zelf heeft nooit gezegd dat hij het was geweest dus die valt af) het dier had aangereden of afgeschoten.
Het was de eerste keer dat ik een fazant geluid heb horen maken, al klonk het niet als een dierengeluid en dat was het ook niet, althans niet alleen dat. Het was een combinatie van de metaalachtige kreet van de fazant en het hek dat resoneerde. Toen ik ’s middags in omgekeerde richting langs hetzelfde hek fietste stond alleen het hek er en ik hoopte dat de fazant niet aangereden of afgeschoten was.  


Reacties

Commentaar
Jouw naam/bijnaam
Website url
E-mail
Hou mij op de hoogte
Ik wil op de hoogte gehouden worden
Dit is een verplicht veld