Depeche Mode

 

Hij vroeg of ik iets wilde drinken. ‘Water, wijn, biertje?’ Ik koos voor een biertje en hij opende een flesje voor me. De dop gooide hij in een grote glazen vaas die voor de helft gevuld was met rode doppen. Ik nam een slok en toen liepen we naar het gangetje waar de wastafels staan. Hij waste mijn haar en ik keek voor me naar de betegelde muur waarop in een diavoorstelling platenhoezen werden geprojecteerd. Ik zag veel fijne hoezen voorbij komen van platen die ik ook bezit, en af en toe kwam er een vreemde eend voorbij, zoals de hoes van Will Smith’s Willennium. Uit de stereo klonk een nummer van de eerste plaat van Coldplay.
Hij knipte mijn haar en ik greep de momenten waarop hij iets moest pakken van een plank achter hem aan om een slok van mijn bier te nemen. We vroegen ons af wanneer ik voor het laatst bij hem was geweest en we spraken over muziek. Toen The Smiths door de kapperszaak klonken vertelde hij dat hij niet lang geleden Johnny Marr nog had zien optreden, ergens in een klein zaaltje Down Under, en dat het fantastisch was geweest. En ik dacht aan het concert van Morrissey waar ik een paar jaar geleden was geweest, hoe hij op het podium stond te poseren en dat een vriend van mij ziek was en wit weggetrokken op de tribune van de HMH zat.
Na nog een paar liedjes klonk er weer een bekend intro en hij vertelde dat hij deze band onlangs ook live had gezien. Toen wist ik weer wanneer de laatste keer was dat ik bij hem was, dat was de week voordat hij naar het concert van Depeche Mode zou gaan en ik herinnerde me dat ik baalde dat ik geen kaartjes had. Hij liep even weg om de stereo van shuffle af te halen en ik nam nog een slok van mijn bier en ik keek in de spiegel naar mijn haar. Er was veel van af en ik vond dat het er goed uitzag, al had ik nog uren in die stoel willen zitten. 
 


Reacties

Commentaar
Jouw naam/bijnaam
Website url
E-mail
Hou mij op de hoogte
Ik wil op de hoogte gehouden worden
Dit is een verplicht veld