ZOOmeravond

 

Ik hoorde voor de eerste keer in mijn leven een leeuw brullen. In het echt dan. Het was vlak nadat hij zijn kont naar ons had toegekeerd en twee andere bezoekers nat sproeide. Het was half negen, een tijdstip waarop Artis normaal gesproken al is gesloten, maar op de zomeravonden mag je tot negen uur in het park blijven. Ik hou niet van dierentuinen, om de voor de hand liggende redenen, maar met een kind ontkom je er niet aan om er af en toe heen te gaan. Dan houd ik me maar vast aan de gedachte dat zij elke keer meer leert over de dieren, wanneer ik de panters verveeld in hun hok heen en weer zie slenteren en zeeleeuwen kunstjes zie doen voor een visje. Maar nu kwamen we niet voor de olifanten, giraffes, apen en leeuwen. We kwamen voor Eefje de Visser, die in het kader van de ZOOmeravonden een optreden gaf waar mijn dochter graag naartoe wilde, en ikzelf ook. Toen ik bij een concert van haar in Paradiso was, kocht ik de plaat ‘Het is’, die ik voor mijn dochter liet signeren en sindsdien is zij fan.
We stonden vlakbij het kleine podium, en vooral vlakbij een box. Mijn dochter zat op mijn nek en bewoog op de muziek en ik stond apetrots te zijn. Toen het concert was afgelopen en voordat we nog een rondje door Artis liepen en slapende chimpansees en de brullende leeuw zagen, stonden we in de rij voor een handtekening. Dat we geen papiertje bij ons hadden maakte volgens mijn dochter niet uit. Een handtekening hoort namelijk helemaal niet op een papiertje. 

 


Reacties

Commentaar
Jouw naam/bijnaam
Website url
E-mail
Hou mij op de hoogte
Ik wil op de hoogte gehouden worden
Dit is een verplicht veld