Halfstok


Ik reed naar een begrafenis en onderweg vroeg ik me af wanneer ik dat voor het laatst had gedaan. Dat kon ik me niet meer herinneren en ik hoopte maar dat het na vandaag ook weer heel lang zou duren. Het regende en het waaide en in de auto luisterde ik naar Antony and the Johnsons en toen ik het dorp in reed zag ik overal vlaggen die halfstok hingen. Het dorpscafé waar we na afloop naartoe zouden gaan voor koffie had een grote foto van de overledene aan de gevel gehangen. Ik keek ernaar, naar het gezicht van de man die ik niet goed kende en ik bedacht me dat zelfs mensen die hem wel heel goed kenden zich nu misschien zouden afvragen of dat wel echt zo was. 

Het was druk, ik stond in de tent die naast de kerk was geplaatst en daar stonden tv-schermen maar die deden het niet, ik hoorde alleen wat er in de kerk werd gezegd en ook daar kreeg ik brokken van in mijn keel.
Ik luisterde naar de toespraken en leerde meer over hem van wie we afscheid namen, door de woorden van de mensen die ik niet kon zien en ik kon daarom zijn keuze beter begrijpen. Wat verder niets hielp, het was nog steeds verdrietig en toen ik na afloop naar huis reed regende het nog steeds.  



Reacties

Commentaar
Jouw naam/bijnaam
Website url
E-mail
Hou mij op de hoogte
Ik wil op de hoogte gehouden worden
Dit is een verplicht veld