School


Het oude schoolgebouw wordt gesloopt. Er stond nog maar een klein stukje overeind toen ik er langs liep, op weg naar de fietsenmaker. De fiets van mijn lief had een lekke band, vandaar. De nieuwe school, die een paar honderd meter verderop staat, is al een paar maanden open. Het is een rond gebouw, met daarnaast een ronde parkeerplaats slash  speelplaats. Er staat ook een schommel, een van de weinige in de buurt. Ik bleef even staan kijken. Achter het hek van de oude school stond een bouwvakker. Hij droeg een helm en gehoorbeschermers, maar die zaten niet op zijn oren. Hij droeg wat ooit een fleurig overhemd met korte mouwen was. Er hing een zwart lederen etui voor zijn telefoon – ik vermoed een oud model Nokia, aan de riem van zijn korte broek.
Het was lekker weer.

De man leek niet veel meer te doen dan daar staan. Af en toe sprak hij met de tweede bouwvakker, die in de graafmachine zat en de stalen bek happen over het nog overeind staande stuk gebouw liet nemen. Of eigenlijk waren het hapjes. Kleine, voorzichtige hapjes zoals kinderen met losse melktanden die uit een appel nemen. De hapjes werden uitgespuugd in een al overvolle container. Het waren mannen op leeftijd, net te laat voor de VUT.
Het werk werd met een prachtige traagheid verricht, die niet alleen paste bij de leeftijd van de twee mannen, maar het leek ook alsof ze ergens nog hoopten dat als ze maar langzaam genoeg zouden zijn, dat de sloop dan misschien alsnog zou worden afgeblazen. Maar dat gebeurt nooit. De bouw van iets wordt nog wel eens stilgelegd, de sloop zelden. Omdat alles nu eenmaal een keer kapot moet.

 



Reacties

Commentaar
Jouw naam/bijnaam
Website url
E-mail
Hou mij op de hoogte
Ik wil op de hoogte gehouden worden
Dit is een verplicht veld