Presteren


Ik had een afspraak met een instructeur van de sportschool. Omdat ik toe was aan een nieuwe workout, met deadlifts, squats en bankdrukken. De dagen ervoor werd ik steeds nerveuzer. Ik zag er een beetje tegenop om in dat deel van de sportschool aan de slag te gaan waar de echt sterke types rondhangen; jongens met een enorme V-vorm en bovenarmen die niet door het hoofdgat van mijn meest uitgelubberde t-shirt passen, en meisjes die mij zonder moeite boven hun hoofd tillen.

Maar de meeste zenuwen waren dezelfde als die ik had toen ik voor het eerst in een sterrenrestaurant ging eten. Ik was onzeker over mijn kleding, mijn kennis van etiquette, of het ontbreken daarvan en toen ik de eerste wijn proefde kreeg ik niet alleen van de tannines een droge mond; al mijn lichaamsvocht leek zich klotsend te verzamelen in mijn oksels. Ik was doodsbang dat om verkeerd te knikken, om door de mand te vallen.

Ik voelde me geen gast, net zoals ik denkend aan de sportschool dacht aan de nieuwe technieken die ik ging leren. Wat ik voelde was druk, alsof ik degene was die een prestatie moest leveren.

 


Reacties

Commentaar
Jouw naam/bijnaam
Website url
E-mail
Hou mij op de hoogte
Ik wil op de hoogte gehouden worden
Dit is een verplicht veld